Nederlanders zijn verwend op e-erfgoedgebied. Het verleden ligt maar een muisklik ver. Museumcollecties, archeologische vondsten, monumenten en archieven kan je via het internet virtueel bezoeken en raadplegen. En bijna elke erfgoedsite heeft een volwaardig educatief luik. Maar voor wie is dat nu allemaal bestemd? Een onderzoek van het Sociaal en Cutureel Planbureau licht alvast een tip van de sluier.

Binnen het e-erfgoedpubliek onderscheiden de onderzoekers vijf typen gebruikers: allrounders, kunstminnaars, verenigingsleden, verzamelaars en snuffelaars. Het onderzoek geeft een verhelderend beeld van de verschillende profielen en gaat op zoek naar het waarom van hun erfgoedmicrobe.

De resultaten over het gebruik van het digitale informatieaanbod zijn eerder klassiek te noemen. De gebruikers waarderen het omvangrijke informatieaanbod, de 24-uurs beschikbaarheid en de relatief lage kosten. Ze zijn minder tevreden over de onoverzichtelijkheid van het totaalaanbod, de soms twijfelachtige betrouwbaarheid en de geringe diepgang van de aangebode informatie.

Er is alvast nog heel wat werk aan de winkel. Het web speelt voor de gemiddelde e-erfgoedgebruiker de klassieke rol van informatieverschaffer. Het ontbreekt de gebruiker aan de nodige digitale vaardigheden. De mogelijkheden van web 2.0 zijn voor hen dan ook een onontgonnen gebied.

Dat belooft voor de Vlaamse erfgoedsurfer.

Wubs, H. & Huysmans, Fr. Klik naar het verleden. Een onderzoek naar gebruikers van digitaal erfgoed: hun profielen en zoekstrategieën. SCP, 2006.
ISBN 90 377 0279 1

Of te downloaden op:  www.scp.nl/publicaties/boeken/9037702791/Klik_naar_het_verleden.pdf